درگذر از سالگرد درگذشت بانو«دلکش» معرفتِ آوازی یا آوازِ معرفتی؟ !نگارش: محمدرضا ممتازواحددر یکی از آثار خصوصی بانو دلکش (عصمت باقرپور پنبهفروش بابلی (زادهٔ ۳ اسفند ۱۳۰۳ در بابل – درگذش

پیش بهسوی جشن ۸۰ سالگی «شجریان» بلبلانیم، که در موسم گل خاموشیم نگارش: محمدرضا ممتازواحددر خلوتی خوشایند که مطبوعِ حالِ هر اهل قلمی است، ضمن اطلاع از خبر خوشِ ترخیص استاد ارجمند «محمدرضا شجریان

گذروگذاری بر دلایلِ مانایی یک صدا شجریان ! بی تو آواز بهم میریزد... نگارش: محمدرضا ممتازواحد نگاه به «مرگ» از منظری، عُروج به جاودانگی است و انسان پس از مرگش، از این دنیای فانی به جهانِ همیشه باقی قدم میگذارد و شگفتا که بهتعبیر برخی از عالمان و عارفانِ خدایی، لحظهی مرگ، یکی از شورانگیزترین دقایقِ حیاتِ آدمی است که در آن لحظه، بشر، عدم و نیستی و فنا را درک میکند و آن لحظهای است که برخی از حُکما آن را، آرامشِ مطلق خواندهاند.